Η Ανατολική Μεσόγειος μετά το Μνημόνιο USA ΙΡΑΝ

Τι πραγματικά σηματοδοτεί το Μνημόνιο Κατανόησης ΗΠΑ–Ιράν; Η Σοφία Διοβουνιώτη αναλύει τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα μετά τον πόλεμο του 2026, τις αλλαγές στην αμερικανική στρατηγική, τη νέα ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή και τον ρόλο των περιφερειακών παικτών. Μια συζήτηση για το αν βρισκόμαστε μπροστά στη διαμόρφωση μιας νέας περιφερειακής τάξης.

Διαμορφώνεται ένας νέος γεωπολιτικός άξονας στη Μέση Ανατολή; Η Σοφία Διοβουνιώτη αναλύει τον άτυπο συνασπισμό Πακιστάν, Ιράν, Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Αιγύπτου, τον ρόλο της Κίνας, των BRICS και του SCO, καθώς και τη μετάβαση προς μια νέα πολυπολική περιφερειακή τάξη. Μια ανάλυση για το πώς αλλάζει η ισορροπία ισχύος μετά τον πόλεμο του 2026.
Ο Λίβανος, η Συρία και η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τον πόλεμο του 2026. Η Σοφία Διοβουνιώτη αναλύει γιατί ο Λίβανος αποτελεί τον μεγάλο χαμένο της σύγκρουσης, πώς η Συρία αξιοποίησε την ουδετερότητά της και γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει θεατής στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής. Μια ανάλυση για τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα της περιοχής.
Μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η Τουρκία εμφανίζεται πιο ισχυρή από ποτέ μέσα στη Συμμαχία. Η Σοφία Διοβουνιώτη αναλύει γιατί ο ρόλος της Άγκυρας αναβαθμίζεται, πώς διαμορφώνεται η σχέση Τραμπ–Ερντογάν, ποιες είναι οι επιπτώσεις για την Ελλάδα και γιατί οι ευρωπαϊκές αντιδράσεις παραμένουν περιορισμένες. Μια ανάλυση για τις νέες ισορροπίες ισχύος στο ΝΑΤΟ και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είναι το Ισραήλ πραγματικά ισχυρότερο μετά τον πόλεμο ή η στρατιωτική του υπεροχή συνοδεύεται από αυξανόμενη διπλωματική απομόνωση; Η Σοφία Διοβουνιώτη αναλύει τη μεταβολή της στρατηγικής θέσης του Ισραήλ, τα λάθη της ελληνικής αντίληψης περί «στρατηγικού βάθους» και «προπυργίου της Δύσης», καθώς και τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα στη διχασμένη Λιβύη. Μια ανάλυση για την Ελλάδα, την Κύπρο, την Τουρκία και τις ρευστές συμμαχίες του πολυπολικού κόσμου.

Η Σοφία Διοβουνιώτη ολοκληρώνει τη συνέντευξή της αναλύοντας τις επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία για την Ανατολική Μεσόγειο και την ελληνική εξωτερική πολιτική. Εξηγεί γιατί η αντίληψη της δυτικής κόπωσης επηρεάζει τις αναθεωρητικές δυνάμεις, γιατί ο κόσμος έχει γίνει πολυπολικός και γιατί, κατά την άποψή της, η Ελλάδα χρειάζεται μια πιο ευέλικτη στρατηγική που θα βασίζεται στον ρεαλισμό και όχι στις βεβαιότητες του Ψυχρού Πολέμου.