Το Σύμπλεγμα της Διαφθοράς: Από την Αδράνεια των Θεσμών στην Κενή Κριτική της Αντιπολίτευσης

Τα δύο άρθρα που ακολουθούν εμβαθύνουν σε μία από τις πλέον πιεστικές και δυσεπίλυτες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Ελλάδα: το σύμπλεγμα της διαφθοράς. Εξετάζοντας το φαινόμενο από διαφορετικές αλλά αλληλένδετες οπτικές γωνίες, επιχειρούν να αναλύσουν τις ρίζες, τις εκφάνσεις και τις συνέπειές του στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της χώρας.

Το πρώτο άρθρο, με τίτλο "Η Ελλάδα και το Σύμπλεγμα της Διαφθοράς: Θεσμοί υπό Καθεστώς Αδράνειας και η Τέχνη της Μετάθεσης Ευθυνών", στρέφει το βλέμμα στους ίδιους τους θεσμούς του ελληνικού κράτους. Αναλύει πώς δομές και μηχανισμοί, που υποτίθεται ότι είναι επιφορτισμένοι με την καταπολέμηση της διαφθοράς, συχνά παραμένουν αδρανείς ή ακόμα και συμβάλλουν στη διαιώνισή της. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην «τέχνη της μετάθεσης ευθυνών», ένα φαινόμενο όπου οι εμπλεκόμενοι αποφεύγουν συστηματικά την ανάληψη λογοδοσίας, δημιουργώντας ένα κλίμα ατιμωρησίας που τροφοδοτεί περαιτέρω τη διαφθορά.

Το δεύτερο άρθρο, με τίτλο "Η Αντιπολίτευση και η Διαφθορά: Κριτική χωρίς Ουσία και η Σκιά της Θεσμικής Αμφισβήτησης", μετατοπίζει την ανάλυση στο ρόλο της αντιπολίτευσης. Εξετάζει κριτικά τον τρόπο με τον οποίο η αντιπολίτευση προσεγγίζει το ζήτημα της διαφθοράς, συχνά περιοριζόμενη σε μία κριτική που στερείται ουσίας και συγκεκριμένων προτάσεων. Επιπλέον, το άρθρο αναδεικνύει πώς η άγονη αυτή αντιπαράθεση μπορεί να οδηγήσει σε μία «σκιά θεσμικής αμφισβήτησης», υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και, τελικά, στην ίδια τη δημοκρατική διαδικασία.