Ten persistent illusions that continue to shape Greek foreign policy. From faith in institutions and international solidarity to the belief that preserving the status quo ensures security, this analysis explores why these assumptions survive despite history and whether a more realistic strategic approach is needed.

Δέκα αυταπάτες που επαναλαμβάνονται δεκαετίες τώρα στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Από την πίστη στους θεσμούς και τη διεθνή αλληλεγγύη μέχρι την ιδέα ότι το status quo μάς προστατεύει, η ανάλυση εξετάζει πώς ορισμένες βολικές αντιλήψεις επιβιώνουν παρά την ιστορική εμπειρία και γιατί ίσως χρειάζεται μια πιο ρεαλιστική στρατηγική προσέγγιση.

The global balance of power is changing. The confrontation around Iran, the rise of BRICS, the discussion around the petroyuan and Europe’s inability to achieve strategic autonomy are shaping a new multipolar environment. Are we truly witnessing the decline of the petrodollar, or are these premature conclusions? This analysis explores the geopolitical and geoeconomic shifts reshaping the world.

Το παγκόσμιο σύστημα ισχύος αλλάζει. Η αντιπαράθεση γύρω από το Ιράν, η άνοδος των BRICS, η συζήτηση για το πετρογουάν και η αδυναμία της Ευρώπης να αποκτήσει στρατηγική αυτονομία διαμορφώνουν ένα νέο πολυπολικό περιβάλλον. Βρισκόμαστε πράγματι μπροστά στο τέλος του πετροδολαρίου ή πρόκειται για πρόωρες εκτιμήσεις; Η ανάλυση εξετάζει τις γεωοικονομικές και γεωπολιτικές ανακατατάξεις που αλλάζουν τον κόσμο.

Discussion about a possible US military intervention in Cuba is returning. But is there any legal basis? What would be the diplomatic, military and economic consequences? From the Bay of Pigs to today, Cuba remains one of the most persistent geopolitical issues in American strategy. Watch the analysis and examine whether history risks repeating itself.

Η συζήτηση για πιθανή στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στην Κούβα επιστρέφει. Υπάρχει όμως νομική βάση; Ποιες θα ήταν οι διπλωματικές, στρατιωτικές και οικονομικές συνέπειες; Από τον Κόλπο των Χοίρων μέχρι σήμερα, η Κούβα παραμένει ένα από τα πιο επίμονα γεωπολιτικά ζητήματα της αμερικανικής στρατηγικής. Δείτε την ανάλυση και αξιολογήστε αν η ιστορία κινδυνεύει να επαναληφθεί.

Iran appears to be changing strategy. Moving beyond the JCPOA logic, Tehran now treats Hormuz as a tool of deterrence and leverage. Iran wants peace first and nuclear negotiations later, while Washington insists on a longer enrichment moratorium. Are we approaching an agreement — or another deadlock?

Το Ιράν φαίνεται να αλλάζει στρατηγική. Από την JCPOA λογική περνά σε ένα νέο δόγμα όπου η Ορμούζ μετατρέπεται σε εργαλείο αποτροπής και διαπραγματευτικής ισχύος. Η Τεχεράνη ζητά πρώτα ειρήνη και μετά πυρηνικά, ενώ η Ουάσιγκτον επιμένει σε μεγαλύτερο μορατόριουμ εμπλουτισμού. Βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία ή σε ένα νέο αδιέξοδο;

The Trump–Xi meeting in Beijing is taking on historic dimensions. China now appears far more confident toward the United States, while the “Thucydides Trap” returns to the center of global geopolitics. Taiwan, tariffs, artificial intelligence, and Iran form an explosive backdrop where the real question is not who wins — but whether conflict can still be avoided.

Η συνάντηση Τραμπ–Σι στο Πεκίνο αποκτά ιστορικές διαστάσεις. Η Κίνα εμφανίζεται πλέον πιο σίγουρη απέναντι στις ΗΠΑ, ενώ η «Παγίδα του Θουκυδίδη» επιστρέφει στο επίκεντρο της παγκόσμιας γεωπολιτικής. Ταϊβάν, δασμοί, τεχνητή νοημοσύνη και Ιράν συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό όπου το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος κερδίζει — αλλά αν μπορεί να αποφευχθεί η σύγκρουση.

China achieved what the West once believed impossible. A hybrid system of state capitalism without Western-style democracy evolved into a global superpower. How did this happen? And why is the West now beginning to see the Chinese economic model not as an anomaly, but as a strategic challenge?

Η Κίνα πέτυχε κάτι που η Δύση θεωρούσε αδύνατο. Ένα υβριδικό μοντέλο κρατικού καπιταλισμού χωρίς δυτικού τύπου δημοκρατία εξελίχθηκε σε παγκόσμια υπερδύναμη. Πώς συνέβη αυτό; Και γιατί η Δύση αρχίζει πλέον να αντιμετωπίζει το κινεζικό οικονομικό μοντέλο όχι ως εξαίρεση, αλλά ως στρατηγική πρόκληση;

The Trump–Xi summit in Beijing is about far more than US-China relations. It concerns the future balance of global power. With the Iran war pressuring the American economy, China presenting itself as the new diplomatic hub, and Europe fearing a new “G2,” this meeting could shape the next phase of the new Cold War.

Η σύνοδος Τραμπ–Σι στο Πεκίνο δεν αφορά μόνο τις σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας. Αφορά το μέλλον της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος. Με τον πόλεμο στο Ιράν να πιέζει την αμερικανική οικονομία, την Κίνα να εμφανίζεται ως παγκόσμιος διπλωματικός κόμβος και την Ευρώπη να φοβάται έναν νέο «G2», η συνάντηση αυτή ίσως καθορίσει το επόμενο στάδιο του νέου Ψυχρού Πολέμου.

The US-Iran crisis is entering a dangerous new phase. Iran’s May 10 proposals placed the Trump administration before a geopolitical dilemma: compromise or escalation. With the Strait of Hormuz under pressure and global energy markets on edge, diplomacy appears trapped by Washington’s own public commitments.

Η κρίση ΗΠΑ–Ιράν εισέρχεται σε μια νέα επικίνδυνη φάση. Οι ιρανικές προτάσεις της 10ης Μαΐου έφεραν την κυβέρνηση Τράμπ μπροστά σε ένα γεωπολιτικό αδιέξοδο: υποχώρηση ή κλιμάκωση. Με το Στενό του Ορμούζ να παραμένει υπό πίεση και τις αγορές ενέργειας να παρακολουθούν με αγωνία, η διπλωματία μοιάζει εγκλωβισμένη στις ίδιες τις δημόσιες δεσμεύσεις της Ουάσιγκτον.

Britain’s May 7, 2026 elections revealed more than a Labour defeat. The postwar two-party system appears to be collapsing as Nigel Farage’s Reform UK rises and Jeremy Corbyn’s shadow continues to haunt Labour. Economic pressure, Brexit, and political distrust are pushing Britain into a new era of instability and fragmentation.

Οι εκλογές της 7ης Μαΐου 2026 στη Βρετανία αποκάλυψαν κάτι βαθύτερο από μια απλή ήττα των Εργατικών. Το μεταπολεμικό δικομματικό σύστημα φαίνεται να καταρρέει, ενώ η άνοδος του Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ και η σκιά του Τζέρεμι Κόρμπιν αποκαλύπτουν μια κοινωνία βαθιά πολωμένη. Οικονομική πίεση, Brexit και κρίση εμπιστοσύνης μετατρέπουν τη Βρετανία σε πολιτικό εργαστήριο αστάθειας.

Cyprus is no longer just a frozen conflict. It has become a geopolitical crossroads where energy routes, NATO strategies, Turkish revisionism, and Israeli security interests collide. In this video, we examine why every new peace initiative struggles against the hard realities of Eastern Mediterranean geopolitics.

Δεν υπάρχει διαφήμιση, αλγόριθμος ή εμπορική χρήση στοιχείων.
Το περιεχόμενο αποστέλλεται απευθείας στο e-mail και μπορείς να διαγραφείς οποιαδήποτε στιγμή.

Το Κυπριακό δεν είναι πλέον μόνο ένα ζήτημα κατοχής και διπλωματίας. Είναι ένας γεωστρατηγικός κόμβος όπου συγκρούονται ενεργειακά συμφέροντα, νατοϊκές ισορροπίες, τουρκικός αναθεωρητισμός και η αυξανόμενη παρουσία του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτό το βίντεο αναλύουμε γιατί κάθε νέο «ειρηνευτικό σχέδιο» σκοντάφτει πάνω στη γεωπολιτική πραγματικότητα της περιοχής.